Bożek to chłopiec niezwyczajny, choć jednocześnie bardzo zwyczajny. Brzmi to jak wstęp do opisu superbohatera, choć Bożek superbohaterem z pewnością nie jest. Wszystko tłumaczy kwestia pochodzenia i wychowania w domu dosyć nietypowym. Otóż pochodzenie Bożka sięga zaświatów i to dosłownie, chłopiec bowiem jest dzieckiem zupełnie ludzkiej kobiety i upiora. Nie brzmi to zbyt standardowo ani sympatycznie, ale w książce Małe Licho i babskie sprawki nic nie jest oczywiste.
Z książką w drogę
Lalani to niepozorna dwunastolatka mieszkająca na wyspie okrążonej niezmierzonymi wodami. Głównym punktem tej wyspy jest góra Kahna, traktowana przez wyspiarzy jako bóstwo. Nikt nie zbliża się do góry, a tym bardziej na nią nie wchodzi, z jednej strony, aby nie narazić się bogini, z drugiej, aby nie trafić w łapy nieokreślonego potwora, który bezlitośnie zabija swoje ofiary.
W pewnej brytyjskiej wsi, w niewielkim gospodarstwie pana Jonesa, który był uosobieniem bezmyślnego, egoistycznego chłopa, brutalnie wykorzystującego swoje zwierzęta jako tanią siłę roboczą, źródło jedzenia i dochodu, rodzi się idea, która wkrótce doprowadzi do wielkich zmian. Knur zwany Majorem, u końca swoich dni rozsiewa wśród zwierząt wizję świata wolnego od ludzi, gdzie zwierzęta na równi będą pracowały na wspólny dobrobyt, bez ciemiężycieli i wyzyskiwaczy. Ta wizja podnosi na duchu zwierzęta i daje im wizję wolności o jakiej nigdy wcześniej nie mogły nawet marzyć. Widzą tylko jeden sposób, aby zrealizować swoje marzenie: wywołują powstanie.
Często trudno jest "zarazić" (to mało popularne dziś słowo) dzieci i młodzież zainteresowaniem do historii własnego kraju. Zadanie tym jest trudniejsze im bardziej multimedialny staje się świat i im więcej zależy od tego jak daną historię ktoś zaprezentuje, czy też - mówiąc kolokwialnie - sprzeda. Dlatego książka, którą chcę Wam zaprezentować jest na swój sposób szczególna i może być sposobem na to, aby Wasze dzieci czy Wasi uczniowie chwycili bakcyla odkrywania historii własnego kraju i wycieczek do miejsc, gdzie ślady tej historii są szczególnie wyraźne.
Magenta Nagła powraca! I to z przytupem. W dodatku nie zważając na nic robi magiczne zamieszanie w Moście Małym, najnudniejszym miasteczku jakie można sobie wyobrazić. Mieszkańcy Mostu Małego szczególnie cenią sobie nudę i szarość codzienności, zatem łatwo się domyślić, że pojawienie się tak ekscentrycznej postaci jaką jest wiecznie skrzywiona Magenta Nagła, która w dodatku otwiera sklep z magią, spotyka się ze zdecydowanym oporem skostniałej społeczności miasteczka.
O ile przewodniki z reguły kojarzą się z niewielkimi gabarytowo publikacjami, które łatwo zmieszczą się w kieszeni plecaka, to książka, o której piszę, taka nie jest. Jednakże mogę śmiało powiedzieć, że jak dotąd nie spotkałem ciekawszego przewodnika, który zachęciłby najmłodszych, a także ich rodziców do odwiedzenia najwyższych polskich gór. Głęboko wątpię, że zabierzecie tę książkę ze sobą w górskie wędrówki, jednak śmiało możecie po nią sięgnąć planując kolejne wakacje, czy wyjazd na długi weekend. Możecie też wrzucić ją do walizki i przed wyjściem na szlak sięgnąć po nią, aby zachęcić siebie i dzieci do wysiłku odkrywania jednych z najpiękniejszych gór w Polsce - Tatr.
Trzynastoletnia Isabella, córka kartografa Ta, mieszka na Wyspie Moya. Uwielbia słuchać opowieści Ta o dalekich krajach i magicznych historii o świecie, który zna. Szczególnie uwielbia legendę o Arincie, odważnej dziewczynie, która tysiąc lat wcześniej uratowała wyspę Moya przed zakusami demona Yote. Marzy też o dalekich podróżach śladem swojego taty, lecz niestety nie ma na to szans. Wyspa Moya znalazła się bowiem pod rządami terroru Gubernatora Adori, który jakiś czas temu przypłynął tu z dalekiej Afrik.
Wyspa Wronoskał to mało przyjazne i atrakcyjne do życia miejsce. Sama nazwa jest już przytłaczająca. Surowy, zimny krajobraz jest jedynym, który znają siostry: piękna Charlie, dwunastoletnia Betty i mała, rezolutna i wiecznie głodna Fliss. Dziewczynki mieszkają razem z Babką, której pomagają prowadzić tawernę "Kieszeń Kłusownika".
Nie jest dobrze, gdy Małą Króliczkę zżera nuda. Każdy jest czymś zajęty, nikt nie ma dla niej czasu. Życie w króliczej rodzinie nie zawsze jest różowe. Na szczęście tej krytycznej sytuacji z pomocą idzie dziadek, czyli Wielki Królik, który zabiera ją na wyprawę po okolicy. No cóż... lepszy spacer z dziadkiem niż siedzenie w domu. Okazuje się jednak, że podczas takiego spaceru też może wydarzyć się wiele rzeczy.
Kolejna powieść uroczej psiej serii Psierociniec w żadnym przypadku nie rozczarowuje. Bohaterem tym razem jest piesek o imieniu Niepiesek. Dlaczego tak? Ano dlatego, że Niepiesek o tym, że jest pieskiem dowiedział się dosyć późno. Całe swoje szczenięce lata spędził bowiem w przybranej... kociej rodzinie. Zamiast szczekać miauczał, zamiast znaczyć drzewka, no cóż... robił wszystko po kociemu. Kryzys tożsamości aż miło.
W pewnym bliżej nieokreślonym miejscu, przy ulicy którą na pewno każdy z Was kiedyś szedł, wśród wysokich drzew i zakrzaczonych posesji stoi dom. Dom z zewnątrz wygląda nieco strasznie i dziwacznie, i mieści w sobie świat, którego nie przewidziałby żaden twardo chodzący po ziemi człowiek. Mieszka w nim mały chłopiec, Bożek, Bożęty zwany też Niebożątkiem.
Amani, sierota mieszkająca z wujem, ciotką, kuzynami i kuzynkami od lat chce uciec z zabitej deskami dziury nazwanej Dustwalk. W nocy idzie do pobliskiego miasteczka zwanego Deadshot na zawody strzelnicze podając się za chłopaka. Myślała, że wygra dzięki temu, że umiała doskonale strzelać od maleńkości.
